Article Sidebar

Download
PDF (فارسی)
Statistic
Read Counter : 28 Download : 7

Main Article Content

Abstract

This research was conducted in 2024 by distributing questionnaires and conducting face-to-face interviews to investigate the environmental and tourism importance of Sabzak Dam in Badghis province. The results of the research showed that the ecological benefits of Sabzak Dam include combating climate change, preserving biodiversity, providing a fresh water source, generating economic resources, reducing pollution, and supporting ecotourism. Most of the respondents stated that the threatening factors of Sabzak Dam are climate change and cutting down of arche trees. The Sabzak Dam can help the local people's economy by creating jobs, increasing incomes, and attracting tourists. The respondents also stated that people's tourism revenue is spent on restaurant meals, oil, passenger transport, and food. In conclusion, by hosting local festivals, creating facilities for tourists, and advertising on social media, we can increase the appeal of this area to tourists.

Keywords

Badghis Climate Change Environmental Importance Sabzak Dam Tourism

Article Details

License

Copyright (c) 2026 Reserved for Kabul University

Creative Commons License

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

How to Cite
Rahimi, A. G., Jalat, M., & Ghorzang, S. (2026). Investigating the Environmental and Tourism Importance of Sabzak Dam in Badghis Province. Journal of Natural Sciences – Kabul University, 8(Special Issue), 43–57. https://doi.org/10.62810/jns.v8iSpecial Issue.491
Download Citation
Endnote/Zotero/Mendeley (RIS)
BibTeX

References

  1. ابراهیمی، ر. م. (1381). ویژگی‌های بارز زاگرس و جنگل‌های آن. فصلنامه جنگل و مرتع, شماره ۳۱.
  2. امین، ب.، و اکبر نظری، م. (1388). نقش بازاریابی در توسعه صنعت گردشگری. مجله چشم انداز, شماره 32, ص 49-68.
  3. اسماعیلی، ر.، اکرم، ص و شراره، م. (1389). ارزیابی شرایط اقلیم آسایشی بدر چابهار در جهت توسعه گردشگری، چهارمین کنگره بین المللی جغرافیدانان جهان اسلام، ایران، زاهیدان، ص 10.
  4. بیشویی، د. (1390). توریزم و توسعه اقتصادی. ترجمه حیدر لطفی. جلد اول. چاپ اول، تهران، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح.
  5. تقی‌زاده، م. (1397). بررسی چالش‌های مدیریت گردشگری در ایران. مجله علوم محیط زیست، 10(2)، 45–60.
  6. رهنمایی، م. (1370). توان‌های محیطی ایران زمینه‌ها‌ی جغرافیایی طرح جامع سرزمین. تهران: انتشارات مرکز مطالعات و تحقیقات شهرسازی ایران، چاپ اول.
  7. رجائی، ع. (1382). کاربرد جغرافیای طبیعی در برنامه‌ریزی شهری و روستایی. تهران: چاپ اول.
  8. سهرابی، م. (2020). نقش اکوتوریسم در توسعه اقتصادی جوامع محلی: مطالعه موردی استان گلستان. مجله جغرافیا و توسعه، 18(4)، 97–112.
  9. صالحی، ص.، قدمی، م و همتی گویمی، ز. (1391). بررسی رفتار‌های محیط زیستی در بین گردشگران ساحلی (مطالعه موردی: گردشگران ساحلی شهر بوشهر در ایام نوروز). برنامه‌ریزی و توسعه گردشگری، 1(1)، 35-58.
  10. طیبی، س.، بابکی، ر و جباری، ا. (1386). بررسی رابطه توسعه گردشگری و رشد اقتصادی در ایران (1338-1383)، پژوهش‌نامه‌ی علوم انسانی و اجتماعی (ویؤه اقتصاد)، سال هفتم، شماره 26، دانشگاه مازندران.
  11. غم خوار، ا. (1380). اصول و مبانی جهانگردی. تهران: انتشارات فرآماد، چاپ اول.
  12. فطرت، حنیف. (۱۳۹۲). شهر پسته و خربزه. بادغیس، افغانستان.
  13. Boniface, P., & Fowler, P.J. (2013). The Heritage and Tourism in the Global Village. London.
  14. Butler, R. W. (1999). Sustainable tourism: A state-of-the-art review. Tourism Geographies, 1(1), 7–25. https://doi.org/10.1080/14616689908721291
  15. Balsalobre-lorente, D., Leitao, N. C., Driha, O. M., & Cantos, J. M. (2021). The impact of tourism and renewable energy use over economic growth in top 10 tourism destination. In strategies in sustainable tourism, economic growth and clean energy (pp. 1-14). Springer, Cham.
  16. Campose-soria, J. A., Nunes-Carrasco, J. A., &Garcia-Pozo, A. (2021). Environmental concern and destination choice of tourists: exploring the underpinnings of country heterogeneity. Journal of Travel Research, 60(3), 532-545. https://doi.org/10.1177/0047287520933686
  17. Eccles, G., & Costa, J. (2018). Perspectives on tourism development. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 8(7), 44-51 https://doi.org/10.1080/09669582.2017.1390584
  18. FAO (Food and Agriculture Organization of the United Nations). (2015).
  19. Forests and water: International momentum and action.
  20. Rome: FAO.
  21. Inskeep, E. (1991). Tourism Planning: An Integrated and Sustainable Approach. New York: John Wiley & Sons.
  22. IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change). (2019). Climate change and land: An IPCC special report on climate change, desertification, land degradation, sustainable land management, food security, and greenhouse gas fluxes in terrestrial ecosystems. Geneva: IPCC.
  23. IPCC. (2022). Climate change 2022: Impacts, adaptation and vulnerability. Contribution of Working Group II to the Sixth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change. Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/9781009325844
  24. Lee, Y.K., Lee, C.K., Choi, J., Yoon, S.M., & Hart, R. J. (2014). Tourism role in urban regeneration: examining the impact of environmental cues on emotion, satisfaction, loyalty, and support for seoul revitalized Cheonggyecheon stream district, Journal of Sustainable Tourism, 22(5), 726-749. https://doi.org/10.1080/09669582.2013.871018
  25. Pretty, J. (2003). Social capital and the collective management of resources. Science, 302(5652), 1912–1914. DOI: 10.1126/science.1090847
  26. Sharpley, R. (2000). Tourism and sustainable development. Journal of Sustainable Tourism, 8(1), 1–19. https://doi.org/10.1080/09669580008667346
  27. Swarbrook, J. (1998). Sustainable tourism management, Newyork, Cobi.
  28. UNEP. (2016). Afghanistan Environmental Outlook. Nairobi: United Nations Environment Programme.
  29. UNEP. (2021). Making peace with nature: A scientific blueprint to tackle the climate, biodiversity and pollution emergencies. United Nations Environment Programme. Link
  30. UNWTO. (2018). Tourism and Sustainable Development Goals.